SAĞLIK HİZMETLERİNİN SOSYALLEŞTİRİLMESİ
HAKKINDAKI KANUN
Kanun Numarası:
224
Resmi
Gazete
Tarih: 12.1.1961; Sayı: 10705
Genel
Hükümler
Kanunun
gayesi:
Madde 1
- İnsan Hakları Evrensel Beyannamesinde bir hak olarak
tanınan sağlık hizmetlerinden faydalanmanın sosyal adalete uygun bir
şekilde ifasını sağlamak maksadiyle tababet ve tababetle ilgili
hizmetler bu kanun çerçevesinde hazırlanacak bir program dahilinde
sosyalleştirilecektir.
Terimler:
Madde 2 - Bu kanunda
kullanılan terimlerin delalet ettiği manalar aşağıda
gösterilmiştir:
Sağlık: Sağlık, yalnız
hastalık ve malüliyetin yokluğu olmayıp bedenen, ruhen ve sosyal
bakımdan tam bir iyilik halidir.
Sağlık hizmetleri: İnsan sağlığına
zarar veren çeşitli faktörlerin yokedilmesi ve toplumun bu
faktörlerin tesirinden korunması, hastaların tedavi edilmesi, bedeni
ve ruhi kabiliyet ve melekeleri azalmış olanların işe alıştırılması
(Rehabilitasyon) için yapılan tıbbi faaliyetler sağlık
hizmetidir.
Amme sektörü: Umumi ve mülhak
bütçeli idarelerle hususi idareler ve belediyeler ve bunlara bağlı
teşekküller, sermayesinin tamamı Devlet tarafından verilmek
suretiyle kurulan iktisadi teşekküller, idare ve murakabeleri 3460
sayılı kanun hükümlerine tabi teşekkül ve müesseseler, hususi
kanunlarla kurulan bankalar ve diğer teşekküller, sermayesinin
yarısından fazlası Devletin veya yukarıda yazılı müesseselerin
elinde bulunan teşekküller ve bunların aynı nispetle iştirakleri ile
vücut bulan kurumlar amme sektörünü teşkil ederler.
Sağlık personeli: Sağlık
personeli, sağlık hizmetlerinde maaş, ücret, yevmiye ve mukavele ile
istihdam edilen ve bu sahada mesleki eğitim görerek yetişmiş
olanlardır. Bu hizmet sahasında çalışan ve yüksek eğitim
yapmamış olanlar yardımcı sağlık personelidir.
Sosyalleştirme: Sağlık
hizmetlerinin sosyalleştirilmesi vatandaşların sağlık hizmetleri
için ödedikleri prim ile amme sektörüne ait müesseselerin
bütçelerinden ayrılan tahsisat karşılığı herçeşit sağlık
hizmetlerinden ücretsiz veya kendisine yapılan masrafın bir kısmına
iştirak suretiyle eşit şekilde faydalanmalarıdır.
Sağlık ocağı: Takriben 5000
- 10000 kişinin köyler grubu veya bir kasaba veya şehir ve büyük
kasabalardaki mahalle grupları bir sağlık ocağını teşkil eder.
Bunların il içinde idari taksimata uyması icabetmez.
Temel
prensipler:
Madde 3
- (Mülga: 31/12/1980 - 2368/6 md.)
Madde 4 -
Amme sektörüne dahil kurumlardan maaş veya ücret almıyan ve hiçbir
şekilde ayni ve nakdi menfaat sağlamayan hekim ve tababet şubeleri
mensupları, -mer'i kanunların hükümleri dairesinde- mesleklerini
serbestçe icraya ve hususi sağlık müesseseleri ve eczane kurmağa
mezundurlar.
Madde 5 -
Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde yaşayanların
-ücretini şahsen ödemek şartiyle- sağlık hizmetlerini gördürmek
üzere istedikleri sağlık personelini veya müessese ve eczaneyi
seçmek hakları mahfuzdur.
Madde 6 -
Türkiye Cumhuriyeti hudutları içinde yaşayan yabancı uyruklu
şahıslar Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından hazırlanan bir
yönetmelik hükümleri çerçevesinde ücret mukabili sosyalleştirilmiş
sağlık hizmetlerinden faydalanabilirler.
4772 ve 5502 sayılı kanunlara tabi
yabancı uyruklu sigortalılar sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinden
faydalanırlar.
Madde 7 -
(Değişik: 4/7/1988-KHK-336/1 md.; Aynen Kabul:7/2/1990-3612/44 md.)
Kamu sektörüne dahil kurumlarda
çalıştırılacak sağlık personeli miktarı bu kurumların tabi
bulundukları kanunların hüküm ve esasları dairesinde alınan
kadroları aşmamak şartıyla Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı
tarafından ilgili bakanlıkların da mütalaası alınarak yapılacak
teklif üzerine Başbakanlıkça tesbit edilir.
Madde 8 -
Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde, Milli Savunma
Bakanlığına bağlı teşekküller hariç amme sektörüne dahil kurumlara
ait sağlık hizmetleri ilgili Bakanlıklarca müştereken hazırlanacak
tüzükte gösterilen esaslar dairesinde Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığı tarafından yürütülür.
Sosyal
sigorta kanunları gereğince sigorta muameleleri için lüzumlu
belgeler, Çalışma ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından
müştereken tesbit olunan esaslar dahilinde, sosyalleştirilmiş sağlık
hizmetleri teşkilatınca tanzim edilerek İşçi Sigortaları Kurumuna
verilir.
Sosyalleştirme
Sağlık Teşkilatının Kuruluş ve vazifeleri:
Madde 9 -
Sosyalleştirilmiş sağlık hizmeti teşkilatı: Sağlık evleri
sağlık ocakları, sağlık merkezleri ile hastaneleri, çeşitli koruyucu
hekimlik teşekkülleri, sağlık hizmeti hususiyet arzeden yerler için
kurulmuş sağlık teşekkülleri,sağlık müdürlükleri, bölge hastaneleri,
bölge laboratuvarları, sağlık personeli yetiştiren eğitim
müesseseleri, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı merkez teşkilatı ve
diğer Bakanlık ve kurumlarda Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı ile
işbirliği yapmak üzere kurulmuş olan dairelerden teşekkül eder.
Madde 10
- Bir sağlık ocağının hizmeti en az bir hekim ve yeter
sayıda yardımcı sağlık personelinden teşekkül eden bir ekip
tarafından yürütülür. Köylerde bu ekibe yardımcı olarak tesis edilen
sağlık evlerinde yardımcı sağlık personeli vazifelendirilir.
Sağlık ocakları ve evleri her türlü
koruyucu hekimlik hizmetleri, hastaların muayene ve tedavisi ile,
sağlık ocağına kayıtlı şahısların sağlık sicillerini tutmakla
mükelleftir. Ocak hekimleri yalnız kendi ocakları içinde adli
tabiplik vazifesi görürler.
Her ekibe
sağlık hizmetlerini kifayetli bir şekilde yapacak motorlu veya
gerekirse canlı nakil vasıtası, malzeme ve nüfusu 5000 den az olan
yerlerde ikamet eden personele kira mukabili lojman tahsis edilir.
Bu kira miktarı Maliye ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı
tarafından hazırlanacak bir yönetmelikle tesbit edilir.
Madde 11
- Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği yerlerdeki her
ilçede en az bir sağlık ocağı bulunur.
Sağlık merkezlerindeki sağlık personeli, ocaklarda çalışan
personelin her türlü koruyucu hekimlik ve tedavi hekimliği
hizmetlerinde onlara rehber ve yardımcıdır. Bu hizmetlerden kendi
uhdelerine verilenleri de bizzat ifa ederler. Sağlık merkezleri
başhekimi kendisine bağlı sağlık ocaklarında çalışan personelin
faaliyetlerini de denetler.
Sağlık
merkezlerinin personel kadrosu ihtiyaca göre Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığınca tesbit edilir. Her sağlık merkezinde kadrolarında
yazılı sayıda motorlü vasıta, sağlık hizmetlerini kifayetli bir
şekilde yapacak malzeme ve nüfusu 5000 den az olan yerlerde
personele lojman verebilirler.
Madde 12
- Hastaneler, sağlık ocaklarından veya sağlık
merkezlerinden veya diğer hastanelerden gönderilen veya durumları
acil müdahaleyi icabettiren veya 13 üncü madde hükümlerine göre
müracaat eden hastaları ayakta veya yatarak tedavi etmek ve
uhdelerine verilen koruyucu ve sosyal sağlık hizmetlerini yapmakla
mükelleftirler. Hastanelerdeki sağlık personeli sağlık ocakları ve
sağlık merkezleri personelinin mesleki tekamülüne de yardım ederler.
Sağlık
hizmetlerinin yürütülmesi:
Madde 13 -
Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinden faydalanmak istiyen, acil
vakalar hariç, evvela sağlık evine veya sağlık ocağına başvururlar.
Köylük bölgelerde sağlık ocağı hekimleri tedavi edemedikleri
vakaları, güç olması muhakkak bulunan doğumları sağlık merkezine,
hastaneye sevki gereken acil vakaları hastaneye yollarlar, Sağlık
ocağında hekim bulunmadığı hallerde yardımcı sağlık personeli
hastaları kendi selahiyetleri dahilinde olan müdahaleyi mütaakıp
gerekirse sağlık merkezine veya hastaneye sevkedebilir. Sağlık
merkezinde tedavisi mümkün olmıyan hastalar veya mütehassıs
müdahalesini icabettiren doğumlar hastanelere veya doğumevlerine
sevkedilir.
Sağlık hizmetlerinin
sosyalleştirildiği bölgelerde sağlık ocağı sağlık merkezi ve
hastanelerde hizmetin nasıl yürütüleceği Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığınca hazırlanan bir yönetmelikle tesbit edilir.
Madde 14
- Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde hasta
muayene ve tedavisi bu kanunun 16 ncı maddesi hükümleri dairesinde
ücrete tabi olan ilaç bedelleri ve aşağıda zikredilen haller hariç
parasızdır.
a) Sağlık ocağı tarafından
sevkedilmedikleri halde sağlık merkezlerine veya hastanelere veya
sağlık merkezi ve bir hastaneden diğer bir hastaneye sevkedilmeden
hastanelere müracaat edenler (Acil vakalar hariç),
b) Sağlık hizmetlerinin
sosyalleştirilmediği bir bölgeden gelip de müracaat ettiği ocak
bölgesinde ikametleri 90 günü aşmamış olanlar (Mahallin mülki
amirlerinden fakirlik belgesi alanlar hariç),
c) Bölgede yaşayan halkın çalışma
saatleri nazarı itibara alınarak tayin edilen mesai saatleri dışında
ve tatil günlerinde nöbetçi olmayan hekim ve yardımcı sağlık
personeline muayene ve tedavi olmak istiyenler,
Sosyalleşmiş bölgelerden herhangi bir
sebeple geçici olarak ayrılan ve kendi ocak hekimleri tarafından
verilen sağlık fişlerini ibraz edenlerin muayenesi bulundukları
yerlerdeki ocak hekimleri veya bunların hastayı sevkettikleri
müesseselerde veya şahıs sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmediği
bir bölgeye gittiği takdirde orada Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığınca tayin edilen müesseselerde ücrete tabi değildir.
Madde 15 -
(Değişik: 8/5/1969 - 1175/1 md.)
Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği
bölgelerde, hastaların muhtaç olduğu ilaç ve tedavi vasıtaları
köylerde ve serbest eczanesi bulunmayan yerlerde sağlık teşkilatınca
veya Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından işletilen
eczaneler ve ecza dolapları tarafından 209 sayılı Kanun ve bununla
ilgili yönetmelik hükümleri dahilinde döner sermaye verilen Sağlık
ve Sosyal Yardım Bakanlığına bağlı kurumlarca temin edilir. Bu
eczane ve ecza dolapları ile teşekküller serbest meslek icra eden
hekimlerin muayene ve tedavi ettikleri hastalara da ilaç satarlar.
Madde 16
- Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetleri gören teşekküller
tarafından parasız veya bedelinin bir kısmı veya tamamı hastalar
tarafından ödenerek alınacak ilaç ve tedavi vasıtalarının listeleri
her yılın ilk ayında Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından
ilan edilir. Liste harici ilaç ve tedavi araçları bedeli hastalar
tarafından ödenmek suretiyle alınır.
Sosyalleştirmenin
tatbik ve teşmili:
Madde 17 - Bir bölgede sağlık hizmetlerinin iyi bir şekilde
yürütülmesi için gereken tesisler, lojmanlar,malzeme, araçlar ve
personel temin edilmeden o bölgede sosyalleştirme planı tatbik
edilemez.
Madde 18
- (Değişik: 4/7/1988 - KHK - 336/1 md.; Aynen Kabul:
7/2/1990 -3612/45 md.)
Sağlık
hizmetlerinin sosyalleştirilmesi hususundaki planın tatbikatına
rehber olmak üzere gereken kılavuz bölgelerin nerelerde kurulacağı
Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının teklifi üzerine Başbakanlıkça
kararlaştırılır.
Sosyalleştirme planı
bütün yurda kademeli surette teşmil edilirken sağlık hizmetlerinin
hangi bölgelerde ve ne zaman sosyalleştirileceği de Sağlık ve Sosyal
Yardım Bakanlığının teklifi üzerine Başbakanlıkça tesbit edilir.
Madde 19
- Amme sektörüne dahil kurumlara bağlı sağlık idare ve
teşkilatında yardımcı sağlık personeli yetiştiren okullarda ve kendi
mensuplarına veya muayyen meslek gruplarına sağlık hizmeti yapan
kurumlarda çalışan personele bu kanunun 3 ve 26 ncı maddelerinin
hükümlerinin ne zaman tatbik edileceği bağlı oldukları
bakanlıkların, aynı hükümlerin Tıp Fakültelerinde tatbik tarihi,
üniversite senatosunun kararı ve Milli Eğitim Bakanlığının teklifi
üzerine Bakanlar Kurulu tarafından kararlaştırılır.
Madde 20
- (Değişik: 23/6/1983 - 2858/1 md.)
Sağlık hizmetlerinin bütün yurt
sathında sosyalleştirilmesi en geç 1992 yılı sonuna kadar
gerçekleştirilir.
Özel daire, genel
kurul, ve mahalli sağlık kurulları:
Madde 21
- Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi işlerini
planlamak ve Bakanlığın diğer daireleri ile işbirliği yaparak
yürütmek üzere Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığında bir (özel daire)
kurulur.
Madde 22
- Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi faaliyetlerinin
yürütülmesi ve değerlendirilmesi konusunda Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığına görüşlerini bildirecek, tavsiyelerde bulunacak ve bu
konuda halk ve çeşitli kurumlar arasında işbirliği sağlayacak bir
Genel Kurul teşkil edilir. Bu Kurul Sağlık ve Sosyal Yardım
Bakanlığından tayin edilecek veya vazifelendirilecek yeter sayıda
mütehassıs ile Üniversitelerin, Bakanlıkların, Devlet Planlama
Teşkilatının, İşçi Sigortaları Kurumunun, Türk Tabipleri Birliğinin,
Türk Eczacılar Birliğinin, Türk Veteriner Hekimleri Odaları
Birliğinin göndereceği salahiyetli temsilcilerle il sağlık
kurullarının göndereceği birer temsilciden teşekkül eder. Sağlık ve
Sosyal Yardım Bakanlığının talebi üzerine yukarıda adı zikredilmeyen
kurumlar da Genel Kurula daimi veya muvakkat temsilci gönderir.
Genel Kurul mütat olarak yılda bir kere
toplanır. Kurulun Başkanı Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı veya Genel
Kurulun görevlendireceği bir zattır. Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanı,
Genel Kurulu veya Genel Kurulun bazı üyelerinden teşkil edeceği
istişare kurullarını toplantıya çağırmağa salahiyetlidir.
Genel Kurul Üyelerinden 3656 ve 3659
sayılı kanunlara tabi olup da toplantılara Ankara dışından
geleceklere kanuni yollukları Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı
tarafından, bunların dışında kalanlara yollukları Maliye ve Sağlık
ve Sosyal Yardım Bakanlıkları tarafından tesbit edilen esaslar
dahilinde ödenir.
Madde 23
- Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetleri teşkilatı ile halk
arasındaki münasebeti temin maksadiyle sağlık ocaklarında, Sağlık
merkezlerinde ve illerde, sağlık kurulları kurulur. Bu kurulların
kuruluşu, çalışma tarzları ve toplantı zamanları Sağlık ve Sosyal
Yardım Bakanlığı tarafından hazırlanan bir yönetmelikle tayin
edilir.
Bu kurullar halkın sağlık
teşkilatından istediği hususları ilgililere duyurur. Hizmetlerin
başarı ile yürütülmesi için halkın eğitilmesine ve teşkilat ile
maddi ve manevi işbirliği yapmalarına yardım ederler.
Personele dair
hükümler:
Madde 24 -
(Değişik: 8/5/1969 - 1175/3 md.)
Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinde
vazife alanlar, vazifeye başladıkları günden itibaren mukavele
imzalamaya mecburdurlar.
Bu mukavele 1
yıldan az, 3 yıldan fazla olamaz. Mukavele müddeti zarfında ilgili
kurumlar mukaveleli personeli lüzumu halinde sosyalleştirme bölgesi
içinde herhangi bir mahalle ve sağlık vazifesine nakledebilirler.
Mukavele müddetinin hitamından en geç 1
ay evvel mukavelenin yenilenmiyeceği bildirilmediği takdirde
mukavele birer yıllık sürelerle uzatılmış sayılır.
Bir yıldan fazla mukavele imzalanmış
olması halinde, bir yıllık hizmetten sonra sebep gösterilmeksizin 3
aylık bir ihbar müddetine riayet kaydiyle mukavele her zaman için
fesih edilebilir.
Tayin edildikleri yere
gitmiyenler veya vazifesini terk edenlerin mukaveleleri feshedilerek
hizmetten çıkarılırlar. Bu suretle hizmetten ayrılanlar bir yıl süre
ile kamu sektöründe herhangi bir göreve tayin edilemezler ve
çalışmakta oldukları ilde veya daha önce mukavele ile çalıştıkları
illerde bir yıl süre ile serbest sanat icra edemezler.
Madde 25
- Sağlık hizmetleri sosyalleştirilmiş illerde çalıştırılan
hekimlerin istihdam yetkisi Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına,
yardımcı personelin istihdam yetkisi ise İl Sağlık Müdürlerine
aittir. Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetleri personeli tayin
edildikleri vazife dışında, tayin makamı tarafından uygun görüldüğü
hallerde amme sektörüne ait başka bir sağlık hizmetini de günlük
resmi mesai süresini aşmamak şartiyle ek ücret veya maaş almadan ifa
ederler.Mahallin sağlık amiri, sağlık personeline zaruret halinde
kısa süreli geçici vazifeler verebilir.
Madde 26
- Sağlık ve Soysal Yardım Bakanlığı veya ilgili Bakanlık
Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmiş olduğu bölgelerde kadro
mevzuu olan hizmetlerinde mukavele ile sağlık personeli istihdam
eder.
Sağlık personeline mukavele ile
verilecek ücret miktarları bu meslek mensuplarının umumi serbest
kazanç seviyeleri, hizmet süreleri, ihtisasları, işgal ettikleri
mevkiin önemi, yaptıkları vazifenin ağırlığı ve çalıştıkları
bölgelerde maruz kaldıkları mahrumiyet şartları göz önüne alınarak
Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının teklifi ve Devlet Personel
Dairesinin tesbit ettiği esaslara göre Bakanlar Kurulunca tayin
olunur.
2847, 3656 ve 3659 sayılı
kanunlara tabi daire ve teşekküllerde istihdam edilen personelden
sosyalleştirilmiş bölgelerde istihdam edilenlerin istihdamları
müddetince emeklilik, kıdem ve terfi hakları mahfuzdur. Bu gibi
kimseler sosyalleştirilmiş bölgelerden ayrıldıkları zaman iktisap
etmiş oldukları emeklilik ve terfi dereceleri nazarı itibara
alınarak nakil ve tayinleri yapılır.
Madde 27
- Ücret mukabili muayene ve tedavi edilen hastalardan
ücret, hizmeti yapan sağlık personeli tarafından, makbuz mukabilinde
tahsil edilir.
Madde 28
- Sosyalleştirilmiş hizmetlerde çalıştırılan karı veya
kocanın aynı mahalde ayrı iki teşekkülde çalıştırılmaları mümkün
değilse bunlar aynı hizmet yerine tayin edilebilirler.
Mali
hükümler:
Madde 29
- (Değişik: 30/5/1963 - 243/1 md.)
Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi
ile ilgili her çeşit inşaat ile bunlara gerekli yapı kısımlarının
imal ettirilmesi, her türlü malzemenin alımı, taşıma ve depolama
işleri için girişilecek yüklenmeler geçici ve kesin teminat
hükümleri saklı kalmak şartiyle 2490 sayılı kanunun diğer hükümleri
uygulanmamak, 1050 sayılı Muhasebei Umumiye Kanununun 135 inci
maddesindeki % 20 nispeti % 30 olarak uygulanmak şartiyle,
Bayındırlık Bakanlığınca merkezde ve illerde emaneten, mahdut
eksiltme suretiyle veya birden fazla firmalar arasında pazarlıkla
gerçekleştirilir.
Bayındırlık Bakanlığı
lüzumu halinde inşaat için gerekli personel ve araçları inşaat
ödeneğinden sağlayabilir.
Madde 30
- Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde amme
sektörüne dahil kurumların sağlık teşekküllerine ait binalar,
malzeme, ilaç ve eşya Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığının lüzum
gösterdiği ve iş emniyetini tehdit etmediği takdirde aşağıdaki
esaslar dairesinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına devrolunur:
a) Devlete ait binalar Maliye
Bakanlığınca Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı emrine tahsis olunur.
b) Sermayesinin tamamı Devlete ait
iktisadi teşekküllerden Hazineye devredilecek binaların iktisap
bedellerinden amortisman bedelleri çıkarıldıktan sonra geri kalan
bakiye bu teşekkülün sermayesinden tenzil edilir. Binalar Hazine
adına tescil edildikten sonra Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı
emrine verilir.
c) Bir kısım sermayesi
hakiki veya hükmi şahıslara ait olan amme sektörü müesseselerinin
malı olan binaların devrinde Devlet hissesine düşen kısım hakkında
(b) fıkrasındaki gibi muamele yapılır. Hakiki ve hükmi şahısların
hissesi kendilerine ödenir.
d) İşçi
Sigortaları Kurumuna ait sağlık tesisleri, binaları, tıbbi malzeme,
eşya ve ilaçlar, iktisap bedeli verilmek suretiyle, Sağlık ve Sosyal
Yardım ve Çalışma Bakanlıkları tarafından müştereken tesbit edilecek
esaslar dairesinde Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına devredilir.
(a), (b) ve (c) fıkralarında yazılı
binalarla eşya, malzeme ve ilaçların devrine ait diğer hususat
Maliye, Sağlık ve Sosyal Yardım ve ilgili Bakanlıklar arasında
müştereken tesbit edilecek esaslara göre yürütülür.
Madde 31
- Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde hususi
tababet icra edenlerin - istedikleri takdirde - sanatlarını icra
için kullandıkları alet, makine, cihaz ve malzemeden işe yarar
olanlar Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığı tarafından satın
alınabilir. Satın alma bedeli; malzemenin maliyeti, amortismanı,
satın alındığı tarihteki rayiç fiyatı gözönünde tutularak Maliye,
Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları tarafından kurulacak bir
komisyon kararı ile tayin olunur.
Madde 32 -
Sosyalleştirilmiş sağlık hizmetlerinde ücretli olarak
muayene ve tedaviye tabi şahıslardan alınacak ücretlerin miktarı
Maliye ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlıkları tarafından müştereken
tesbit ve ilan olunur.
Madde 33
- Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde
belediye sağlık hizmetlerinden olan su, lağım, mezbaha ve temizlik
işleri, umumi yerlerin, taşıtların ve meskenlerin teftişi, haşarat
ve gıda kontrolü, mezarlıklar gibi çevre sağlığı hizmetleri
belediyeler tarafından yürütülür.
Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirildiği bölgelerde belediyelerin
çevre sağlığı hizmetleri dışında kalan sağlık hizmetleri, hükümet
tabipliği vazifeleri ve belediyenin çevre sağlığı hizmetlerinin
murakabesi sağlık ocakları hekimleri tarafından ifa edilir ve bu
bölgelere ayrıca hükümet tabibi tayin edilmez.
Geçici Madde 1
- Bakanlar Kurulu tarafından tesbit edilecek olan kılavuz
bölgelerde sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmesi için hazırlıklara
1 Mart 1962 de ve tatbikata Bakanlar Kurulunun tesbit edeceği
tarihte başlanır.
Sosyalleştirme -
Kılavuz bölgelerde elde edilen neticeler gözönüne alınarak en geç 1
Mart 1964 den itibaren kademeli olarak yurda teşmile başlanır.
Geçici Madde 2 -
Sağlık hizmetlerinin sosyalleştirilmediği bölgelerde amme
sektörüne bağlı kurumlarda sağlık hizmetleri kendi usul ve
mevzuatına göre yürütülür.
Geçici Madde 3
- Amme sektörüne dahil kurumların, sağlık hizmetlerinin
sosyalleştirildiği bölgeler dahilinde bulunmakla beraber
sosyalleştirmenin henüz teşmil edilmediği bölgelerdeki mensuplarının
hizmetine de cevap veren Sağlık müesseselerinin 35 inci madde
hükümleri gereğince Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına devri,
kurumu talep ettiği takdirde sosyalleştirmenin bu kurumun teşkilatı
olan her yere teşmil edilinceye kadar tehir edilir.
Geçici Madde 4
- (8/5/1969 - 1175/4 md. ile eklenen numarasız geçici
md.hükmü olup madde numarası teselsül ettirilmiştir.)
Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten
önce mukavele imzalamış olan sağlık ve yardımcı sağlık personeli de
değişik 24 üncü madde hükümlerinden faydalanırlar.
Madde 34
- Bu kanun neşri tarihinden itibaren yürürlüğe girer.
Madde 35
- Bu kanunu yürütmeğe Bakanlar Kurulu yetkilidir.
